Betonnen gebouwen uit de jaren ‘70 worden vaak weggezet als grijs, grauw en zo snel mogelijk te slopen. Lichtgewicht uitbreidingen in hout, staal en glas scherpen deze perceptie vaak nog aan. Het ontwerp voor De Felix – een multifunctionele cluster waar schoolgaande kinderen, gebruikers van de academie, de bibliotheek, de politie of stadsadministratie welkom zijn - kiest bewust voor het ‘verderbouwen’ aan het betonnen verleden.
Het beton wordt niet ‘opgekuisd’ maar de verwering wordt omarmd.

Door de verschillende kleurschakeringen van het beton, de diverse oppervlaktebehandelingen en de vele vormen die de huidige structuur aanneemt als een rijk instrumentarium te zien, kunnen we de negatieve perceptie omkeren. Varianten van de betonnen kolommen, gevelpanelen en balken worden toegevoegd waardoor een duidelijke verwantschap ontstaat tussen oud en nieuw. De nieuwe bouwelementen hernemen het ritme van de bestaande structuren en voegen zachtere randen en lijnen toe. De gebouwen worden opgetopt en uitgebreid alsof er wordt verdergebouwd aan de basis.

De transformatie volgt een sterke circulaire benadering waarbij zoveel mogelijk van het bestaande wordt bewaard en hergebruikt. Het resultaat is een gebouw dat niet alleen de waarde van de oorspronkelijke architectuur respecteert, maar ook voorbereid is op de behoeften van de toekomst.